Bildiğiniz gibi daha önce Parkyeri Seminerleri dizisine devam edeceğimizi yazmıştım. Bu seminerler çerçevesinde Yıldız Teknik Üniversitesi'nin Yıldız/Beşiktaş'taki kampüsünde 20.11.2008 Perşembe günü, saat 16:00 - 17:00 arasında "Açık Kaynak Kodlu Yazılım Geliştirme Modeli" konulu bir sunum yapacağım.



Sunumda özellikle UNIX ortamında nasıl bir geliştirme ortamına ve hangi imkanlara sahip olduğumuzu anlatmayı, popüler geliştirme araçlarını tanıtmayı, Parkyeri'nde kullandığımız geliştirme araçlarını ve kişisel olarak tercih ettiğim şeyleri sebepleriyle birlikte anlatmaya çalışacağım. Seminerin bazı kısımlarında Python ve Django'ya da kayabilirim biraz sanırım. Arada Arch Linux reklamı da yapabilirim.  Tam 1 saatle mi sınırlı kalır bilmiyorum. Sunum sırasında göstermek üzere çok basit ve kısa bir sunum hazırlamayı da düşünüyorum.



Tahminimce dışarıdan gelecek arkadaşlar konusunda da herhangi bir sıkıntı olmayacaktır. Umarım orada olacaklarla birlikte keyifli bir zaman geçiririz. Orada görüşmek dileğiyle..


Yazının devamını okumak için tıklayın..

Bu yazıyı dün akşam yazacaktım ama üşendiğim için bugüne kaldı. Dün 2. kez ALES sınavına girdim. Şirketten dendiz'le birlikte beraber Bilişim Yönetimi vb. bir bölümde yüksek lisans yapmak istiyoruz. Daha önce raptiye'de yazdım mı bilmiyorum ama başvurma süreci biraz sancılı olmuştu. Ben giriş belgesinden ümidi kesmeye başladığım anlarda geçtiğimiz Pazartesi günü belgem geldi. Aynı gün twitter sağolsun; bir çok arkadaşıma da geldiğini öğrendim.



Cumartesi günü evde Google Maps'ten gideceğim okulun yolunu belleyip sınav günü gideceğim yollara karar vermek üzere keşfe çıktım. Bana bir hayli yakın ve çok rahat ulaşımı olan bir okuldu.



Pazar sabahı kalkıp hayatımda ilk kez tek başıma sınav merkezine gittim. Eskiden olsa babam ya da annemle birlikte babam kombinasyonu ile sınav merkezine dualar eşliğinde giderdim. Eh, artık büyüdüm galiba.. Bir gün önce inanılmaz park fırsatları sunan ...

Yazının devamını okumak için tıklayın..

Bildiğiniz gibi yine DTP, PKK ve onları bir şekilde maşa olarak kullanan oluşumların tahrikiyle bir takım olaylar oluyor Türkiye'de.. Genellikle GüneyDoğu bölgemizde ortalığı bulandırmaya, oradaki insanları ayaklandırıp devlete ve milletin geri kalanına isyan etmeye teşvik ediyorlar. (bunu yaparken de insanlara para, yiyecek vb. ihtiyaçlarını veriyorlar)



Çoğumuz araştırma, öğrenme alışkanlığına sahip olmadığımız için oralarda olup bitenleri sadece duyduğumuz kadarıyla biliyor ya da gözardı ediyoruz her şeyiyle... Turistik olarak Türkiye'nin her yerini gezmeyi düşünen birinin Diyarbakır'ı, Hakkari'yi görmek istediğine şahit oldunuz mu hiç? Ben pek olamadım doğrusu....



Bugün InternetHaber'de kısa bir gezinti yaparken rastladığım bu haber beni o kadar sevindirdi ki... Oraların gelişmesine olanak tanınmadığı için devlete için için kızıyordum ama şimdi içim biraz daha rahat.. Her ne kadar bir belediye başkanının, ülkesinin başbakanına karşı halkı galeyana getirmeye çalışması kabul edilebilir bir ...

Yazının devamını okumak için tıklayın..

Bugün dedemi son yolculuğuna uğurladık. Akşam yorgun argın evlerindeki duaya katıldık. Bu tarz ritüellere saygı duymakla beraber pek anlamadığım ve sıkıldığım için içeride eski fotoğrafları çıkarmak için dolapları karıştırmaya başladım dedemin odasında.. Bir sürü eski albüm ve dedemin hiç görmediğimiz zamanlarına ait resimler bulduk. Hatta amcamın da yardımıyla çok enteresan bir albüm bulduk.



Ortaokul/Lise zamanlarında evde bulabildiğim tüm çocukluk fotoğraflarımızı dijital ortama geçirmiştim. O zaman kimse bunu niye yaptığımı anlayamamış olsa da şu anda elimde çok değerli bir arşiv var ve insanlar şimdi "iyi ki yapmışsın" diyorlar. 3-4 tane koca albüm ve albüm dışındaki bir sürü resmi taramak üzere eve getirdim bu gece..



Babamın bana üniversite zamanında aldığı HP PSC 1110 (hepsi bir arada) yazıcıyı Linux'da (özgür yazılım toplulukları sağolsun) sorunsuzca kullanabiliyordum. Mac OS X'te daha da sorunsuz çalışır diye umuyordum. Zira ...

Yazının devamını okumak için tıklayın..

Kendimi bildim bileli hem gülümser, tatlı yüz ifadesiyle herkese kendini sevdirirdi o.. Çocukluk yıllarımda onla ilgili hatırladığım şeyler genellikle onu Arabistan dönüşü havaalanında karşıladığımız anlardı. Temelli geliyordu ve onu artık hep görebilecektim.



Türkiye'deki hatırlayabildiğim ilk arabasını birlikte almıştık. Şimdi ben ya da babam kullanıyoruz onu.. Sünnetimde aldığı bisikletle yaptığım kazanın izlerini taşıyorum göğsümde.. Ömrümün sonuna kadar geçmeyecek o izler..



Her evinize gelişimde "hoooooo" diye bağırıp gülümsemen, Mesut'a öğrettiğin "şşşt ştttt kızlar" gibi nameler, "ehlen sehlen" gibi beni hep güldüren Arapça kelimeler.. Mesut ayağını ısırdığında attığın tekme... Yazlıkta boğulurken son anda kurtarılman..... Erenköy'de sana çok istedin diye aldığımız bilgisayarın karşısına geçip ilk internet'e bağlanışın.... Sen içerdeyken bilgisayarın başına geçtiğimde ne yapıyorum diye merak edip bir yandan tv izleyip diğer yandan beni dikizlemen.. Sana taktığım "çapkın ...

Yazının devamını okumak için tıklayın..