Geçtiğimiz haftalarda Parkyeri‘ne iş için başvuruda bulunmuş ve mülakata çağrılmıştım. Geçtiğimiz Cuma günü de kabul edildiğimi öğrendim.
Parkyeri‘ni özellikle Linux kullanmaya başlayıp da Linux Gezegeni‘ndeki yazıları okumaya başlamamla, şenliklere, seminerlere katılmam sırasında duymuştum. Linux camiasındaki penguenlerden bazıları orada çalışıyordu ancak yine de bildiklerim onların yazdıklarından ibaretti. Yüzyüze görüşme esnasında şirketle ilgili bilmediklerimi de öğrenince çok hoşuma gitti ve sanırım çok istemiş olmalıyım ki; başvurum kabul edildi.
Bu arada hayatımda ilk kez evde 1 hafta süreyle yalnız kalıyorum çünkü ailem (annem ve babam) Bodrum’a yıllık tatillerini yapmaya gittiler. Ailesini yolcu ettikten sonra, her gece saati 04:00 yapmadan uyumayan Alper KANAT, saat 00:30′da yatıp 08:00′de kalkma başarısını da gösterdi. İlk işim muhtarlıktan ikametgah almak oldu. Ancak daha yeni evlenen ablamın ikametgah işlemleri sırasında, muhtarlık nasıl becerdiyse bizi de (hem de Büyükçekmece’ye..!) taşımış. 23 senelik Ataköy’lü olarak, kadının yüzüme bakıp bakıp “siz taşındınız mı ?”, “Büyükçekmece’de eviniz falan var mı ?”, “yok ya siz taşınmış gözüküyorsunuz”, “nasıl olur yaa ?” şeklinde konuşmalarını dinledim şaşkınlık içinde… Yirmi dakikalık bekleyişin ardından sorunları babama havale ederek, ikametgahımı da alarak Bakırköy Askerlik Şubesi’nin yolunu tuttum. Balık hafızamdan dolayı rütbeleri nasıl hatırlayacağımı kara kara düşünürken, belgelerimi tamamlayarak yukarıya çıktım. Burada beni özellikle üzen, Türkiye’nin en gözde kurumlarından birinin hala iletişim amacıyla modem kullanmasıydı. Yabancı bir askeri şubeye bilgi aktaracaklarında modem ile çevirmeli ağ bağlantısı kuruyorlar ve bu işlem her seferinde gerçekleşiyor. Bildiğim kadarıyla dünyanın her tarafında fax ufak ufak tarihe karışırken, çevirmeli ağ bağlantısının iş görmediği durumlarda fax kullanılıyor. Telefon faturalarını düşünsenize..! Bayan memurla konuşmamız sırasında dayanamayıp sorduğumda 2008′de ADSL bağlantısına geçeceklerini, altyapının bir süredir hazırlandığını söyledi. Yine de, örneğin benim durumumda Mersin’deki askeri şubeyle bağlantı kurmaya çalıştıklarında, meşgul sesleri gelince fax yollamak üzere şimdi git, öğleden sonra gel gibi durumlarla karşılaşmaya bir süre daha devam edeceğiz. (İçimden ADSL’e geçerken bir de -Pardus- Linux’a geçseniz demeden edemedim..) Bu arada enteresan bir diyalog geçti komutanla aramızda.. Komutan, diplomamı görünce Işık Üniversitesi‘nin Şile’de olup olmadığını sordu. Bende bilmesine sevinerek onayladım. Arkasından biraz da şüpheyle okulun Fethullah Gülen ile alakası olup olmadığını sordu; malum onların da Işık Okulları var…. Ben de alakamız olmadığını, Işık Üniversitesi‘nin Feyziye Mektepleri Vakfı’nın bir okulu olduğunu, Atatürk’ün Selanik’te okuduğu Şemsi Efendi Okulu’nun ikiye bölünerek Şişli Terakki ve Feyziye Mektepleri Vakıfları’nı doğurduğunu anlattım. (Bu arada ikisinde de okumanın ayrı bir hazzı var bende tabii..) Maalesef bu önyargıya kapılan çok kişi var. Işık Üniversitesi, Fethullah Gülen’le alakası olmadığı gibi, Türkiye’de yıldızı parlayan, Şile gibi harika bir yerde kampüs kuran bir eğitim kurumudur. Eğitim kadrosunda Boğaziçi Üniversitesi, İTÜ, GYTE gibi köklü eğitim kurumlarından hocalar bulunmaktadır. (bknz. Işık Üniversitesi Web Sitesi)
“Madem öğleden sonra geleceğim, bari o arada adli sicilimi alıp, vesikalık çektireyim” diye düşünerek arabayı parkettiğim yere doğru yürümeye başladım. Civarda oturanlar bilirler; Bakırköy’de park yeri bulmak inanılmaz zordur. Özgürlük Meydanı’na doğru parkedilebilecek (apartman önü) bir yer buldum diye sevinirken arabayı çektiklerini farkettim. İşin yoksa bir de gidip hipodrom’dan arabayı al..
Arabayı alıp Bakırköy Adliye Sarayı’na gittim. Saat 11:30 civarıydı ve ben insanlar yemek molası vermeden ihtiyacım olan şeyi almanın peşindeydim. Tabii ki alamadım. Adli sicil almak için önce gişeye 3 YTL vermemiz, daha sonra da nüfus kağıdımızla birlikte (sanırım ufak bir form doldurarak) başvurmamız gerekiyor. Sıkıysa öde, sıkıysa öteki sıraya girip kayıt al..! Üşenmesem sıranın resmini çekip buraya da koyacaktım. Sırf gişe kuyruğu bir uçtan başlayıp öteki uca giderken, başvuru kuyruğu ise bizimkinin 3-4 misliydi; dışarı çıkıp dönüp tekrar içeri giriyordu neredeyse.. Memurlar da sağolsunlar; nasıl olsa öğle yemeği zamanı geliyor diye son derece keyfi davranınca benim sıram gelmek bilmedi, üstelik arkamdaki sıra da bu süreçte 2-3 misli arttı. Derken, yemek molası diyerek ışıkları kapatıp gittiler memurlar…. Bekleyeyim, belki fazla uzun sürmez diyecektim ki akıl edip yandaki sıranın ne olduğunu sordum. (o ana kadar bilmiyordum) Meğer gişeye parayı ödedikten sonra bir de yandaki kuyruğa girmek gerekiyormuş. Vazgeçip eve döndüm.
Saat 2′de çekicilerden uzak sokaklarda park yeri arıyordum. 
Evet; akıllanmamış olabilirim. 15 dk. sonra gelip alacağım dediğim resimleri yaklaşık 2-2,5 saat sonra gidip aldım. Adam halime gülüp biraz da eksik aldı parayı.. Kârımız var yani.. Belgelerimin akıbetini öğrenmek için Askerlik Şubesi’ne yöneldim bu kez.. Mersin’den cevap gelmişti fax’a.. Derken günün 2. sürprizi… Muayene günlerini kaçırmışım. Bu sebeple ya Haliç’e, ya Avcılar’a ya da Büyükçekmece’deki askeri şubelerden birine gidip muayene olmam gerekiyormuş. Sonra da dönüp belgelerimi Bakırköy’deki şubeye getirmem gerekiyormuş. Yarın da tüm gün bunlarla uğraşacağım yani..
Bu arada başvuru belgelerim arasında bulunduğu için sağlık raporu almam gerekti. Ataköy 5. Kısım’da, muhtarlığın hemen yanında bir sağlık ocağı bulunuyor. Bakkart (Bakırköy Belediyesi’nin Bakırköy’lülere sağladığı bir hak) geçmiyor ama zaten gerek de kalmıyor; zira raporu ücret vermeden aldım. Aynı şekilde ücretsiz muayene olma gibi (benim bilmediğim) pek çok imkan bulunuyor orada.. Allah göstermesin ama yolunuz düşerse uğrayın.
Bu pek maceralı günden çıkaracağımız bazı sonuçlar da var tabii… Bugünün işini yarına bırakmayın (askerlik tecili vs..), arabanızı parkederken 2 kere düşünün..
Yatmadan önce e-posta’larıma bakarken başlığı “[pacman-dev] Dependency resolution in package management systems” olan bir mesaj ilgimi çekti ve okumaya devam ettiğimde aynen şunlar yazıyordu:There are also many neat features : http://www.pardus.org.tr/eng/projects/pisi/PiSi.html
Dünden beri PiSi’nin paket yapımını anlamaya ve yaptığım hataların nedenlerini anlamaya çalışıyordum ki bugün nihayet paketi ortaya çıkartmayı ve çalışır hale getirmeyi başardım. Paket eğer yeterince kaliteliyse başka programları da paketlemeye başlayacağım. Açıkcası henüz kendime paketleme konusunda çok güvenmiyorum.
