Özgür Yazılım camiasının en çok kullanılan ve sevilen masaüstü ortamlarından biri olan GNOME’un geliştiricilerini, kullanıcılarını ve GNOME üzerinde iş yapan ya da yapmayak isteyen şirketleri bir araya getiren GUADEC etkinliği, bu sene Türkiye’de 7-12 Temmuz tarihleri arasında Bahçeşehir Üniversitesi’nde gerçekleştirilecek!

Planet GNOME’u uzun bir süredir takip ediyorum. İnsanların adım adım gelmeye hazırlık yaptıklarını, İstanbul’daki çeşitli otellerden rezervasyonlar yaptırdıklarını, bazen problemler yaşadıklarını falan görünce garip duygular kaplıyor içimi… Onların buraya olan merakı, tadı damaklarında kalan Türk yemeklerini her gün yiyebiliyor olmak, gezecekleri yerlerin her gün önünden geçmek sıradışı bir duygu bence.. Tüm bunların yanısıra, her gün kullandığım yazılımları yazan ve Özgür Yazılım camiasına çok büyük katkıları olan kişilerin bir araya gelip eğleneceklerini, konferanslar vereceklerini bilmek de çok heyecan verici!

Parkyeri Uygulama Geliştirme ekibinden tam 8 kişi etkinliğe katılacak. Yaklaşık 1 ay önce GUADEC’in sitesinden bulduğum iletişim adresine ödeme tipleriyle ilgili bir soru yönelttim ancak maalesef cevap alamadım. İnsan Kaynakları’mız da yanılmıyorsam 2 gün önce attığı e-posta’ya hala cevap alabilmiş değil. Dolayısıyla da kayıtlarımızı henüz yaptıramadık. Böyle bir etkinliğin “katkı” olması açısından ücretli olmasını anlayabiliyorum ancak kayıt yaptırmadan önce ödemeyi zorunlu kılmak biraz can sıkıcı olmuş. Grup halinde kayıt yaptırmamız daha iyi olabilirdi. Yine de etkinlik günlerinde katılımımızın bir problem olmayacağını umuyorum.

Orada görüşmek üzere!

Son çare olarak kaynak kodunu indirip baştan derlemeyi denemek istedim. Kod tabanında bulunan makexpi adlı dosyayı bir türlü doğru çalıştıramadım. Betiğin tepesinde Mac OS X’le ilgili yorum satırları olsa da dosyanın içinde tamamen UNIX komutları kullanılıyordu. Yine de başaramayınca Google Grupları’nda eklentinin Eclipse üzerinden geliştirilebildiğine dair mesajları görünce build.xml dosyasına bakayım dedim; bingo! Yerelleştirme dizininden Türkçe’yle ilgili olan dizini sildikten sonra kaynak kodlarını derleyip yükleyince sorun çözüldü. Herkes kaynak koduyla uğraşmak istemeyebilir düşüncesiyle derlediğim XPI dosyasını buraya da koyayım dedim. Umarım birilerinin işine yarar..

Bu nasıl bir sevinçtir….nasıl bir mutluluk… Çek Cumhuriyeti karşısında 2-0 geri düşüp 3-2 almak; üstelik kalecimizden olmuşken….. Allah’ım sana şükürler olsun..

I wanted to have an overview of pisi, which seems to be an interesting
package manager in python (for the Pardus linux distrib), and I felt on
a small paper formalizing how the dependency resolution is done.
http://www.pardus.org.tr/eng/projects/pisi/index.html
http://svn.pardus.org.tr/uludag/trunk/pisi/doc/dependency.pdf

I found it interesting so wanted to share it with others   

There are also many neat features :
http://www.pardus.org.tr/eng/projects/pisi/PiSi.html

Garip bir mutluluk kapladı içimi.. Pardus gerçekten bir şeyleri başarıyor.. Tüm ekibi yürekten kutluyorum.

Başlangıçta kendi sitemize sahip olma, forum açma vb. adımlara karşı olsam da bugün bir kez daha konuşunca bir çok konuda anlaştığımızı farkettim Samed’le.. Yukarıda adresini verdiğim http://www.archlinuxtr.org adresinde duyurularımızın, iletişim bilgilerimizin (#archlinux.tr@freenode ve e-posta listemiz) yer almasına karar verdik. Sunucuyu ise SVN ve Trac ile kullanarak dağıtıma katkıda bulunacak, yaptığımız şeyleri kontrol altında tutacağız. Forum olarak Arch Linux’un forumları gayet yeterli olacaktır zaten.. Bunun yanısıra bizimle iletişime geçmek isteyenlerin de herhangi bir sıkıntı yaşayacaklarını düşünmüyoruz.

Konuyu raptiye’de nasıl yazacağımı düşünürken aklıma yukarıdaki kısaltmalar geldi. ALT (Arch Linux Türkiye) ya da TALK (Türk Arch Linux Kullanıcıları) kısaltmaları oldukça hoş gibi…

Uzun zamandır Arch Linux’da geliştirici olmak istiyordum. Bugünlerde Linux-VServer ile haşır neşir olurken util-vserver adlı paketin depolarda ve AUR’da yer almadığını görünce paketini yapmaya karar verdim. Wiki’de bu konuyla ilgili hiç bir belge olmadığından kendim öğrenirken yaptığım adımları da tek tek yazmaya başladım. Sırada bu yazıyı Türkçe’ye kazandırmak var. Kısaca ilk katkılarımı yapmaya başlamış oldum.

Bu arada Django ve Python ile yazdığım raptiye’yi Mayıs ayında yetiştirerek sitenin dönüm yılında açılış yapmak istiyordum ancak yapılması gereken henüz bir sürü iş var. Yine de ana sayfanın ve günlük kısımlarının neredeyse tamamlandığını söyleyebilirim. Şu sıralar kullanıcı profiliyle uğraşıyorum. Yeni raptiye’nin gravatar desteği olacağını da ekleyeyim. Bu aralar site üyelik veritabanını OpenID ile kullanmayı da düşünmeye başladım. Bana ekstra yük getireceğinden projenin bir sonraki fazında böyle bir şey yapabilirim. Proje tamamlandığında kodlarını da bir süre sonra açacağım; isteyenler faydalanabilecekler.

Söylemeden edemeyeceğim. Parkyeri olarak geçtiğimiz ay büyük özverilerle çalışıp yeni ÇalarkenDinlet‘in bu ay başında hizmete geçmesini sağladık. Sanırım yarın akşam bu başarıyı kutluyor olacağız boğazda.. Aramıza yeni katılan ve 16 Haziran’dan itibaren gelmeye başlayacak stajyer arkadaşlarımızla birlikte önümüzde daha kalabalık ve daha güzel bir dönem var diye düşünüyorum. Gelişmeleri yazmaya devam edeceğim.

Nedense tatsız şeyler yaşandı. CeBiT Fuar Alanı’nda LKD standını bulamadım diye dalga geçenler, Bilgi Üniversitesi’nin yaptığı etkinliklerde sorduğum sorularla ilgili yazılar yazanlar, LKD e-posta listelerinde bal gibi de Özgür Yazılım ve Linux’la alakası olan şeyler sorduğumda (ve sorduğum soruyla ilgilenen onca insan varken..) “bu alakasız, bunu soramazsın” şeklinde yaklaşanlar, arkamdan konuşanlar ve daha nicesi…. Sadece benim başıma gelmeyen bu olaylar sonrasında içinde benim de olduğum bir grup insan LKD’ye ve bir topluluk olma çabasına küstüler diye düşünüyorum. Bu ortamda en doğrusu susup kendi sorunun cevabını kendi başına bulmak ve işine bakmaktı belki de… Yukarıda söylediğim şeyleri yapanlar bir süre sonra LKD içerisinde aktif görevler de aldılar. Güzel işler başarıldıysa da, ortaya konan bir emek dahi olsa kendi adıma konuşmak gerekirse, biraz da vakit darlığından, gitmek nasip olmadı. Doğruyu söylemek gerekirse LKD ile hiç ol(a)mayan organik bağlarımdan dolayı gitmek de gelmedi içimden.

Bir süredir lkd-uye listesinde bir takım kıpırdanmalar vardı. Şenlik gibi şenlik yapalım diyenler, İzmir’de adına yaraşır bir şenlik yapmışlar. Fakat görünen o ki, insanlar gelen kişi sayısından hiç de memnun değiller. Konuyla ilgili Necdet YÜCEL’in attığı e-posta’lar ve yazdığı günlük yazılarından benim anladığım kadarıyla, kendisi bu gidişat sebebiyle bir daha şenlik yapılmamasından yana.. Yalnız olmadığını düşünüyorum ben.. Fakat bu acı gerçeği yurtdışında yapılan etkinlik sayısıyla kıyasladığımızda Türkiye’deki Özgür Yazılım camiasını nadir olarak bir araya getiren en önemli etkinliğin bir daha yapılmayacak olması kaygı verici. Önümüzdeki zaman diliminde Istanbul’da yapılacak olan GUADEC etkinliğinin de bu konunun netleşmesi açısından belirleyici olacağını sanıyorum.

Dernekle ilgili önemli konular konuşuladursun, Özgür KARATAŞ ve Necdet YÜCEL’in karşılıklı olarak atışmaları ve son olarak Yılın Pengueni olarak Özgür KARATAŞ’ın aday gösterilmesi üzerine Necdet YÜCEL’in yazdığı e-posta ile “oy vermeyelim” çağrısında bulunması bence çok üzücü.. Sonuçta yine birileri küsecek ve bu, kimsenin kazanmadığı atışmalar sonrası olan yine LKD’ye olacak; LKD, “bizbize” denilen ortamıyla kapanma noktasına gelecek.

Bu yazımda takip edebildiğim kadarıyla düşüncelerimi aktarmaya çalıştım. LKD kadrosunda her kim olursa olsun, Yılın Penguen’i kim olursa olsun; bu durum değişmedikçe Türkiye’de Özgür Yazılım camiası adı altında bir birliktelikten söz etmek çok güç. Haddime düşmese de sağ duyulu olmak gerektiğini söylemek istiyorum.

1. Bir kere müşteriye bir güvensizlik ortamı söz konusu.. Sürekli etrafta birilerinin sizi gözlediğini farkediyorsunuz.
2. Vatan Bilgisayar, Gold vb. mağazalardaki ferahlık buralarda yok. Daha bir kapalı sanki alan…. IKEA gibi tek bir yönde dolaşıyor gibisiniz sanki..
3. Normal şartlarda, örneğin Vatan Bilgisayar’da, ürünü alıp direk kasaya gitmeniz yeterli.. Tüm işlemleriniz orada yapılır ve ürünü teslim alırsınız. Buralarda ise ürünü aldıktan sonra garanti belgesi için bir takım işlemler yapmanız gerekebilir. Ürünü ilk siz açmak istiyorken tanımadığınız birileri sizin yerinize ürünü açıp kutudaki düzenin içine etmekte sakınca görmez.
4. Electro World’de araba yok. Ağır ya da hafif; aldığınız tüm ürünleri elinizde ya da size verilen (ve aldıklarınızın daha da ağırlaşmasını sağlayan) sepetlerde taşımak zorundasınız.
5. Bir çok ürün orada teşhir ediliyor ve çoğu zaman ellerinde yalnızca teşhir ürünü kalmış oluyor.
6. İlgilendiğiniz bir ürünü almak istediğinizde hele ki o ürün cam arkasındaysa en az yarım saatiniz gitti demektir. Zira etrafta sizinle ilgilenecek birini bulmanız imkansız gibi… Bulsanız dahi o kişi sizinle ilgilenmemek için elinden geleni yapacaktır.

Gelelim bugün başımdan geçen şeye… Ürünleri alıp kasaya gittim. Ödemeyi yaptıktan sonra Merve, kamerayı garanti belgeleri için aldığı standa götürdü. Buradaki arkadaş ürünün kutusunu açıp belgelerle ilgili işlemleri yapmış. Oysa biz kameranın kutusunu yalnızca Maraton’da kazanan arkadaşın açmasını tercih ederdik. Tahminen o arkadaş da aynısını tercih ederdi.

Wii ve monitör için “kasada bir şey söylenmeyince”, bilinçli kullanıcı hesabı, garanti belgeleri için bir şey yapıp yapmamam gerektiğini söyledim. Kasadaki asık suratlı bayan merdivenin altına gitmem gerektiğini söyledi. Mağazanın içine tekrar girerek bahsettiği yere gittim. Müşteri Hizmetleri’nde tek tabanca takılan bir ablamız mağazanın dışa bakan tarafındaki müşterilerle uğraşıyor, arada da bana boş boş bakıyordu. Ne yapmam gerektiğini sorunca nihayet lütfedip iç tarafta benim bulunduğum masaya hizmet etmediklerini söyledi. “Keşke baştan söyleseydiniz” diyerek mağazanın dışına çıkarak benden önce gelen 1 kişinin yanına geçtim. Sıra bana gelince kutuları açıp darmadağın ettikten sonra 2-3 parça kağıdı alıp imzaladılar ve kaşelediler. Özellikle Wii’yi ilk açan ben olmak istediğimden sinirlenip bu prosedürün gerçekten gerekli olup olmadığını sordum. Gerekli olmadığını, gelmeseydim de bir şey olmayacağını söylediler. LCD monitörün bazı aparatlarını sığdıramayarak Wii’ye ait torbaya atmalarını da sindirerek çıkıp eve geldim. Evde ise beni bir skandal bekliyordu.

Wii’yi açtığımda elime ilk gelen şarj cihazı oldu. Ancak dikkatimi daha görür görmez çeken şey şarj cihazının pisliği ve düzensizliği oldu. Korkuyla diğer aparatları da açmaya başladım. Wii’yi elime aldığımda gözlerime inanamadım. Ürünün üzeri çiziklerle ve siyah lekelerle doluydu. Wii Sports CD’si çizilmişti. Oyun çubukları ve özellikle kullanılan ana çubuğun kola bağlamak için kullanılan ipi gri olması gerekirken neredeyse simsiyahtı..! Bembeyaz olması gereken oyun çubuğu çizikler içinde ve simsiyahtı.. Çıldırmamak elde değil… Gidip kutusu kapalı, üzerinde alarm zımbırtısı olan kutuyu ellerimle seçiyorum ve içinden ciddi anlamda içine sıçılmış bir teşhir ürünü çıkıyor…!!!

Electro World’ün sitesinden durumla ilgili şikayette bulundum. Yarın da ilk iş olarak mağazaya gidip aldığım ürünü geri iade edip yenisini alacağım. Lütfen Electro World’den alışveriş etmeyin. Edecekseniz de alacağınız ürünü mutlaka açıp kontrol edin, başkalarının kurcalamasına izin vermeyin.

Etkinliğin 2. bölümünün başında paneli yöneten ve İTÜ’de yarı zamanlı e-ticaret dersleri veren hocamızın sorduğu “0 maliyetle para kazandıran proje yapmak mümkün mü ?” (yaklaşık böyle bir şeydi) sorusuna konuşmacıların verdiği cevabı yaklaşık 10 dk.’lık bir video ile görüntüledim. Etkinliğe katılamamış arkadaşlar için de yararlı olacağını düşünüyorum.

Türkçe konusunda hassas olduğum halde, bir anda F klavye konusunun şu ana kadar es geçtiğim önemli bir konu olduğunu farkettim. F klavyenin başka milletler için yapılmış versiyonları olduğunu sanıyor olmam gibi neden Q klavye yerine F klavye kullanacağımıza da bir türlü anlam veremiyordum. Meğer F klavye, bilimsel bir çalışmanın ardından Türkiye’de (üstelik Türk Standartları Enstitüsü tarafından) kabul edilmiş ve bir süre kullanılmış. Sonra ne olduysa olmuş ve şu anda F klavye bulmak neredeyse imkansız..! Bilişimin, bilgisayarın hayatımızda bu denli önemli olmaya başladığı bu günlerde böyle bir konuyu atlamamız bence bizim büyük bir ayıbımız.. Zira F klavye, tamamen verimimizi artırmak üzere tasarlanmış bir alet.. Bu arada yine bir Türkçe katliamını önlemek için F klavyenin okunurken “EF” şeklinde değil, “FE” şeklinde okunduğunu belirtmek istiyorum.

F klavye belli bir noktaya kadar yasalarla korunuyor olmasına rağmen piyasada neredeyse hiç F klavyeli model satılmaması biraz garip… Eğer bu durum gerçekten yasadışı bir durumsa, bana göre üreticiler isteyen kullanıcılara F klavyeli modelleri ücretsiz sağlamalılar.. Ve bu durumda bize kalan yalnızca kullanıcıları bilinçlendirmek..! Fakat işimiz bu kadar kolay da olmayabilir. Zira bilgisayar üreticileri bu durumu kabullenmeyip ek para isteyebilirler.

Bana göre, Türkiye’de satılan tüm bilgisayarlar öntanımlı olarak F klavyeyle gelmeli, “ben küresel bir insanım, F klavyeye alışarak yarın öbür gün Q klavyede sıkıntı çekemem” diyenler için de isteğe bağlı olarak Q klavye takılabilmelidir. (ki bence esas bu kısım paralı olmalı olacaksa; insanları alıştırmanın en basit yolu..)

Bu fikrimi Volkan‘a açtığımda kendisi de destek olabileceğini söyledi. Tabii yalnızca bizim çığırıyor olmamız yetmeyeceği için TBMM’nin sitesine giderek konuyla ilgilenebilecek bir milletvekili aramaya başladım. Her ne kadar gündemimiz şu anda birbirimizi yemek üzerine kurulmuş olsa da, böyle önemli bir konunun meclis gündemine taşınması bizim için önemli bir başarı olur. Sonuç olarak İstanbul milletvekili Syn. Canan KALSIN‘la iletişime geçmeye karar verdim. Kendisi Türk Dili ve Edebiyatı konusunda çalışmalar yaptığı için ilgileneceğini düşünüyorum. Gerçi TBMM’nin sitesinde tüm e-posta adresleri resmen ifşa edildiği için tahminen çöp postadan geçilmiyordur. Bu durumda Canan Hanım’ın yazdığım e-posta’yı okuması için dua etmekten başka şansım kalmıyor. Kendisinden cevap beklerken diğer taraftan da Volkan’la birlikte bir imza kampanyası başlatmayı düşünüyoruz. Bunun için yeni bir internet sitesi açacağız ve belli bir sayıda imzaya ulaşmaya çalışacağız. Umarım başarılı oluruz.

İstanbul Milletvekili Syn. Canan KALSIN‘a yazdığım e-posta aynen şöyle:

Sayın Canan KALSIN,

TBMM’ye ait internet sitesi’nde konuyu açabileceğim bir İstanbul milletvekili ararken sizin Türk Dili üzerine çalışmalar yaptığınızı görünce sizinle iletişime geçmek istedim.

[¹] adresinden de görülebileceği gibi F Klavye 1974 yılında Türk Standartları Enstitüsü tarafından zorunlu standart olarak onaylanmış. Oysa Türkiye piyasasında satılan neredeyse tüm bilgisayarlar öntanımlı olarak Q Klavye ile birlikte geliyor. Bilgisayar kullanımındaki verimliliğimizi artırdığı bilinen, bilimsel bir çalışmayla ortaya çıkarılmış klavye standardımızı kullanmayışımızın bildiğiniz bir sebebi var mı acaba ?

Ben Bilgisayar Mühendisi bir Türk genci olarak Türkiye’de satılan tüm bilgisayarlarda öntanımlı olarak F Klavye kullanılması için bir imza kampanyası başlatmayı düşünüyorum ve bu konuda sizlerle birlikte çalışabilmeyi arzuluyorum.

Amacım Türkiye’den Q klavyeyi silip atmak değil; aksine isteyenin istediği klavyeyi kullanabilmesi.. Ön tanımlı olarak F klavyeli bilgisayarlar satılırken, dileyen kullanıcılar hiç bir ücret ödemeksizin Q klavyeli bilgisayar talep edebiliyor olmalılar..

Türkçe’mizi korumak adına vermek istediğimiz bu mücadeleyi en iyi siz anlarsınız diye düşünüyorum. Bu sebeple bize yardımcı olabileceğinizi umuyor, mümkünse yönlendirici olmanızı rica ediyorum.

F klavyeyle ilgili daha detaylı bilgiyi [2] adresinden alabilirsiniz.

Saygılarımla..

-
[¹] - http://tr.wikipedia.org/wiki/F_klavye
[2] - http://www.t-infection.com/f-klavye/

Lütfen sizler de desteklerinizi bizden esirgemeyin arkadaşlar.. Türkçe’mize özen gösterelim.. F klavyeyle ilgili bilgi almak için yukarıdaki adreslere bakabilirsiniz. İnanın; okuduktan sonra fikirleriniz çok değişecek..!