etiket bulutu
android
apple
arch linux
arkadaşlar
asal
askerlik
atatürk
açık kaynak
bilişim
debian
django
eğitim
f klavye
facebook
firefox
gezegen
girilesi siteler
girişim
git
google
gündem
hayat
hp
huawei
internet
istanbul
izmir
java
kayak
komik
leopard
linux
mac os x
macbook
macbook pro
pardus
parkyeri
php
pilli network
polis
politika
programlama
projeler
put.io
python
raptiye
raptiye.org
siyaset
snowboard
teknoloji
tsk
twitter
türkiye
türkçe
wordpress
zeitin
özgür yazılım
ışık üniversitesi
bağlantılar
iletişim
Bir dönemi daha geride bıraktık. Garip ama gerçek.. Oradayken insan hep oraya aitmiş gibi, sanki önceki ve sonraki yaşamı hiç yokmuş gibi.... Ama bunu dışarıdakilerin anlamasını beklemek imkansız gibi; her şey oraya girdiğinizde anlamlanıyor. Orası neresi mi? Asker ocağı.. 1 Ağustos 2009 itibarıyla başlayan ve raptiye'de bolca yer verdiğim askerlik macerasına 17 Ocak 2010 tarihindeki terhisimle elveda demiş durumdayım ve 1 Şubat 2010 tarihi itibarıyla da askerlikle herhangi bir ilişiğim kalmayacak; mutluyum. Askerliğimi yaptığım KHO ATAT Blg. Brl. K.lığı (Menteş/Urla, İzmir) içerisinde hem mutlu, hem mutsuz bir sürü anım oldu. Bunların bir kısmına da raptiye'den yer vermeyi düşünüyorum zamanla...Askerlik garip bir şey.. Bitene kadar çıkınca yapacaklarınızı tasarlayıp hayaller kuruyorsunuz. Her anınız o ana ulaşacağınız saatleri; hatta dakikaları saymakla geçiyor. Ulaştığınızdaysa bir anda tünelden gün ışığına çıkmış gibi ne yapacağınızı bilemez hale gelip her şeye saldırmaya, kararsızlık içinde çırpınmaya başlıyorsunuz. Kendinizi bırakabileceğiniz, sizi hayata bağlayacak bir şeyler varsa şanslısınız; çünkü bunlar sivil hayata uyum sağlamanızda büyük kolaylık sağlıyorlar. Benim durumumda, ailemi bir kenara bırakırsak, hayatıma yeni giren sevgilim yeni hayatıma çok kolay adapte olabilmemi sağladı. Şimdilerdeyse sanki hiç asker olmamış gibi hissediyorum kendimi..
Dönüşümle beraber beklentiler de değişiyor tabii.. İş bulmak, hayatımı kendi temellerim üzerinde yükseltmek en büyük kaygım şimdi. Bugünlerde özgeçmişimi güncelleyip şirketlere göndererek zaman geçiriyorum. Ev oğlanı gibi oturmak bana göre değilmiş; bunu da anlamış oldum.
21:21 @ 26.01.2010, Tuesday
Paylaş:
