Kendimi bildim bileli hem gülümser, tatlı yüz ifadesiyle herkese kendini sevdirirdi o.. Çocukluk yıllarımda onla ilgili hatırladığım şeyler genellikle onu Arabistan dönüşü havaalanında karşıladığımız anlardı. Temelli geliyordu ve onu artık hep görebilecektim.

Türkiye'deki hatırlayabildiğim ilk arabasını birlikte almıştık. Şimdi ben ya da babam kullanıyoruz onu.. Sünnetimde aldığı bisikletle yaptığım kazanın izlerini taşıyorum göğsümde.. Ömrümün sonuna kadar geçmeyecek o izler..

Her evinize gelişimde "hoooooo" diye bağırıp gülümsemen, Mesut'a öğrettiğin "şşşt ştttt kızlar" gibi nameler, "ehlen sehlen" gibi beni hep güldüren Arapça kelimeler.. Mesut ayağını ısırdığında attığın tekme... Yazlıkta boğulurken son anda kurtarılman..... Erenköy'de sana çok istedin diye aldığımız bilgisayarın karşısına geçip ilk internet'e bağlanışın.... Sen içerdeyken bilgisayarın başına geçtiğimde ne yapıyorum diye merak edip bir yandan tv izleyip diğer yandan beni dikizlemen.. Sana taktığım "çapkın ...

Yazının devamını okumak için tıklayın..