Geçtiğimiz günlerde kız arkadaşım Merve'nin doğum günüydü ve ne yapsam diye kara kara düşünürken aklıma ona bir kedi almak geldi. Zira kendisi nerede bir kedi görse üzerine atlar ve sevmeye başlar.. (sevemeyip uzaktan sever o ayrı.. :))

Şansıma, ikimizin ortak bir arkadaşının ablası veterinerdi ve zeytin adını verdiğimiz 3 aylık dişi kediyi her şeyiyle birlikte veriverdi. Aşıları yapılmış, tuvalet alışkanlığını kazanmış bir kedi oluyor kendisi.. Arkadaşlarım dişi kediler hakkında beni yeterince korkutmuşlar fakat internet'ten araştırma yapınca ve çevremdeki kedi sahibi arkadaşlarımla konuşunca çok da korkulacak bir şey olmadığını anladım. Neyse; sonuçta güzel bir akşamın ardından zeytin, Merve ile tanıştı ve çabucak kaynaştılar. Hatta ve hatta, kedileri genellikle sevmeyen bir kişi olan ben, şu anda zeytin'in manyağı olmuş durumdayım. :)

Maalesef her güzel şeyin bir de sorunları ve sonu var.. Şartlar gereği Merve yurtta kalıyor ve oda arkadaşı kediden rahatsız oluyor. Ayrıca annesi ve kardeşlerinden yeni ayrılmış olan kedimiz, şimdilik geceleri bizi uyutmuyor; sürekli ağlıyor. Kiminle konuşsam 1-2 hafta içinde bu huyunun geçeceğini söylüyor, sabırla bekliyoruz. Bahsettiğim şartların üstüne bir de eve kabullendirme sorunu eklenince zeytin'i vermek durumunda kalacağımız aşikar.. Olur da zeytin'imize yeni bir aile bulmak için gönüllü olmak ister ya da ona bir aile bulursanız çok memnun oluruz. Kedimizi yeni ailesine hiç bir ücret vb. talep etmeden vereceğiz, yeter ki mutlu olsun.

İlgilenenler benimle iletişime geçebilirler..